از اینکه به من محبت دارین ممنونم.

خوشحالم که میتونم حرف ها و ناگفته های دلم رو با شما مطرح کنم. پشت همه این نوشته ها تمام احساساتِ عاشقونه من خفته. احساساتی که با هیچ زبونه  دیگه ایی قادر به گفتنشون نبوده و

نیستم.افکارم. حسم.حرفام .هیچکدومشون تو لحظه ایی که به اصطلاح شعر میگم در اختیار من نیستن.اون لحظه فقط به عشقم فکر می کنم و بس...

قصدِ من از نوشتنِ این مطالب شعر سرودن نیست.قصدِ من تنها سرودنِ عشق .نواختنِ ملودی تنهایی و ترانه نرسیدنِ. ای کاش عابرانِ شب تنها با یک نیم نگاه از کنارشون گذر نمیکردن.چون اکه روزی به کسی بگم قربونت بشم.حاظرم واقعآ جونم رو فداش کنم.بیت بیته اشعارم رو از اعماقِ وجودم سرودم.امیدوارم از اونها خوشتون بیاد.

امیدوار به لطفِ همه شما دوستان خوبم         دربه در

در این چند روز اخیر که این وبلاگ راه اندازی شده دوستان زیادی مرا از لطف خود بهرمند ساختند ،با این حال شبهه ایی نیز برای برخی دوستان در مورد منابع برداشت من پیش آمده که عنوان کردن این مطلب را در پی آن ضروری دیدم:

تاکیداً، تمام اشعار سروده این حقیر است و لاغیر.(تنها در یک مورد ،آن هم در شعر ساحل طوفانی که مصرع اول آنرا یکی از دوستان برایم سرود و من هم آنرا با اجازه خود ایشان ادامه دادم)

باز هم از این همه دقت و مو شکافی شما ممنون و خرسندم.مرا از الطاف خود بی بهره نگذارید.

در پناه حق.          

                            ( دربه در)