حتماً برای خیلی از شما پیش اومده که برین زیارت.یه گوشه دنجی پیدا

کنین و سرتون رو به دیوار پهلوتون تکیه بدین.چه صفایی داره!قبول دارین؟

اون جا آدم حس میکنه یه مَحرم، یه رفیق راز دار و شاید هم یه آقا، داره با

جون و دل به درد دلتون گوش میده. چه صفایی داره!قبول دارین؟

ایندفه تصمیم گرفتم حرف های دلم رو که تو صحن زدم با شما در میون

بزارم.به من ایراد نگیرین که پس چرا بر خلاف آخرِ شعرم، الآن زندم. آخه

روح هم میتونه بمیره. مگه نه؟!!!!!!!!!!!!

در جستجوی باران، در بحری پر تلاطم

با قایقی شکسته، راهی شدم زیارت

لبهای بسته ام را با شکوه ای گشودم

نـالان و دلشکـسته، خواندم دعـا برایت

پژواک گریه هایم، در صحن عشق پیچید

آن لحظه که گشودم، قرآنی در فراغـت

جان دادن است از تو، دل کندنُ گذشتن

لیکن گذشتـم از تـو، جان میکنـم فدایـت

بـر تــارک وجـودت، چــون پـیـچکـی قــُنـودم

وقت است بشکنم من، این ساقه در سرایت

اشـکم روان ز دیده، خون میـچکد ز قلبـم

افـسانه رسیـدن، دور اسـت و بـی نهایت

امشب به پیش آقا، وصـلت تقاضا کردم

جـانم برون شد از تن، در آخـرین زیـارت

مزاحمتون میشم و پست جدید میزارم. به خدا اینها همه از روی علاقه به

شماس.

گفته بودم که توی این وبلاگ فقط از اشعار خودم استفاده میکنم......اما

امروز ۲ بیت شعر به چشمم خورد که علی رقم اینکه خیلی به دلم نشست

اما متاسفانه نتونستم اسم شاعرش رو پیدا کنم. قول میدم دنبال اسمش

بگردم و بهتون بگم. اما اول شعر رو بخونید تا بعد.

تبصره:

ای کاش یه نفر‌. مثل همه شما بنی بشرهای فهیم عقل داشت و معنیِ

این ۲ بیت رو می فهمید. ای هیچ نوفهمه. آخه یکی به من بگه فرهاد

بودن چه ایرادی داره که همه دوست دارن خسرو باشن؟!!!!!!!!!!!(یکی

نیست بگه آخه به تو چه دختره فوضول!باز تو دخالت کردی!؟)

به بزرگیه خودتون مزاحمتهای من رو ببخشین.

راستی توی برف امروز بهتون خوش گذشت؟ واسه من که عالی بود. دل یه

نفر بوسوزه. امیدوارم که آسمون بالای سرتون همیشه ابری و آسمون

دلتون آفتابی باشه.

به هر حال اینم اون ۲ بیتی که گفتم.

چنانت دوست می دارم که وصلت دل نمی خواهد

کمال دوستی باشد مراد از دوست نگرفتن

مراد خسرو از شیرین کناری بود و آغوشی

محبت کار فرهاد است و کوه بیستون سفتن