سلام و عرض تبریک برای زیباترین و با شکوه ترین

روز دنیا، از ازل تا به ابد، به تمام دوستان خوب و

مهربونم که با حضور گرمشون در این وبلاگ به دلم نور

امید می بخشند.

میخوام با شما دوستان گلم چند کلمه ساده و غیر ادبی 

صحبت که نه...درد دل کنم.

راستش به این زودی قصد به روز کردن وبلاگ رو

نداشتم. اما متاسفانه امروز با موردی برخورد کردم که

اصلا باورم نشد،و اما جریان.............

همون طور که می دونید در این وبلاگ قسمتی رو به

عنوان نظر سنجی قرار دادم که بتونم از روند پیشرفت و

پس رفت کیفی کارم اطلاع داشته باشم.

امروز با مورد بسیار جالبی برخورد کردم.

تا دیشب تعداد آرا خیلی بد، ۸ عدد بود.

ولی امروز در کمال ناباوری این تعداد به 97 عدد رسید.

سوالی که برام پیش اومد اینه که این همه شاکی چطور

یک شبه پیداشون شد و چرا تا الان از اظهار نظر

خودداری کرده بودن  و چطور شده که یک دفعه با هم

تصمیم گرفتن که کودتا کنند؟!!!!!!!!!!!!

شما عزیزانم رو نمیدونم اما من کلی متعجب شدم. به این

میگن یه تلپاتیه قوی از نوع فیلم هندی.

و من باید باور کنم که این وبلاگ واقعا

افتضاحه...............

برای خودم متاسفم که به ادبیات ایران خیانت کردم.اما ای

کاش این عده !!!! حداقل لطف رو به من میکردن و با

جرات در قسمت نظرات ایرادهای اشعارم رو درست مثل

دیگر دوستانم بیان میکردن.

من بارها به دوستانی که ازم سوال میکنن چرا حرف های

من تکرارین عنوان کردم که اشعار من دل نوشته ای بیش

نیستن.اگه خسته کننده و تکرارین به این علت که اتفاقاتی

تکراری برام پیش اومده که همیشه برای اونهایی که دل

میبازن میافته و من فقط اونها رو به این شکل به عنوان

درد دل بیان میکنم.امیدوارم من رو ببخشین که خستتون

میکنم.

همه شما عزیزان رو دوست دارم.حتی اون کسانی!!! رو

که در قسمت نظرسنجی این کار رو کردن.

امیدوارم همیشه پیروز و پایدار باشین.

دربه در